Dusze Po nocy dzień zajaśnieje po kłótni nastanie zgoda spod śniegu wystrzeli ku słońcu tętniącym pulsem przyroda zranione życiem serca rozpięte ramiona kołyszą pustką łkając zaśniemy opatuleni ciszą Kalejdoskop naszych ran składa się co dzień inaczej dziś ważniejsze to co masz jutro – jak istniejesz znaczy słone łzy twe stopy myją byś o cudzych nie zapomniał i utulił jak niczyją duszę z gliny w dłoniach ogrzał Wyrwał ją z głuchej czeluści niemiłości obojętnej rozbił ...
Kamień II Wzięłam notes do ręki i powstał kamień nie lekki, nie ciężki w sam raz dla mnie Żeby się tym kamieniem przygnieść tak jak krzyżem osłonić obnażyć wywyższyć uniżyć I taka uniżona wśród ludzi pomieścić jak w słoiku cukierków w papierkach szeleścić Kamień rośnie i maleje wraz z duszą na co dzień ona mała on lekki duża – ledwie chodzi Dziś lata pod chmurami jutro w ziemi głuszy śpiewa pieśń a kamień rodzi głębia ...
Kamień Pewnego dnia przechodząc zieloną doliną minął kamień na drodze co leżał i ginął w traw soczystej głębi zatrzymał się przysiadł pomyślał – do diaska prawiem go wyminął – jak ważna jest uwaga w podróży godzinie – to co cię dostrzeże, to cię nie ominie Gwałtowne się uczucia we wnętrzu zrodziły gdy kamień pieścił z mocą bez użycia siły skalistą strukturę przenikał palcami aż się istnień swoich zmienili rolami byt ...
PIEC Piec rozpala wieczorem po dnia chłodnego godzinach rozgarnia popiół umarły pobladłą gniecie gazetę Słowa wczoraj spisane dziś jak sny zapomniane polana w stos składa ofiarny czekają iskry westchnienia co żaru nagłym podmuchem odmieni ich stan skupienia Górna nisza pracuje dolną wciąż drzemka kołysze ciąg powietrza zaświszcze w marzeń ceglane zacisze Ciśnie, zaleje gorączką myśli perły siostrzane snuciem historii zajęte tęsknotą za drugim ciałem bliskim do bólu jak własnym Idziesz, kroki słyszę niespieszne na schodach krętych dębowych lada chwila ...
Dla Marysi Gdybym czytała Cię jak książkę byłabyś pieśnią z dawnych lat czystą, tajemną i głęboką o słowach pięknych jak kwiat. Gdybym słuchała Cię jak sonet co wiolinowy klucz zawiera tańczyłabym i wirowała by rąbek sukni się zadzierał. Gdybym szukała filozofii, którą mądrością nazywają, słuchałabym dziecięcych pytań początku - końca nie mają. Gdy przez firankę mi zaglądasz w oczy, odkrywam ze zdumieniem że zapisane gdzieś tam było nasze radosne współistnienie. Gdybyś nie ...
KOBIETA Niezmiennie zmienna odważna i dzielna, krucha i nieśmiała, w niestałości stała. Mała, z lokami jak anioł i całkiem dojrzała tęskni i wyczekuje pięknem emanuje. Tańczy, pieśni śpiewa o chodzeniu po drzewach, nocą jej się marzy, może się przydarzy. Woła, szepcze, nęci wzrokiem szuka tego, co pustkę wypełni, choćby i cudzego. Nie wie, nie zna, nie czuje na manowce schodzi, kółka palcem rysuje po deszczu na wodzie. Kiecka wprost nieziemska biodra moje nęcą, będą się wpatrywać spojrzeniem cielęcym. Rzęsy ...
Ubiorę się w słów suknię miękką Fraz wstążki w warkocze wplotę Pieszcząc pasmo za pasmem Wyczeszesz ich znaczeń istotę Gdy głowę przy twojej położę odsiejesz jak groch od popiołu grzech od prawdy zdumienie od zranienia lubą ciszę od dumnego milczenia Sięgniesz sukni ramiączka jedno za drugim popłynie wzdłuż ciała kaskadą świetlistą i błogą zobaczysz mnie wtedy taką jaką mnie ludzie zwykli nie widzieć... ubogą Tobie Rubbestadneset, 08.01.2020 Tu przeczytasz wybrane wiersze: Wrażliwość mężczyzny, A ...
Tu znajdziesz moje obserwacje, myśli, chwile uchwycone słowem. Reszta pozostaje w przestrzeni między słowami.
Czytaj więcej
Jesień jest Panną grającą na harmonii. Jej melodia uczy nas ...
CYWILIZACJA Cywilizacja – stempel odbity ludzką ręką na twarzy wszechświata. Nie jedna, nie ...