Mój drugi brzeg to epicki debiut pisarza i poety Janusza Muzyczyszyna. Jest to współczesna powieść obyczajowa. Opowiada historię Jana Marczaka - osiemdziesięciolatka, który po wypadku trafił do szpitala, a następnie do domu opieki. Z dnia na dzień, bez pożegnania, stracił swoje dotychczasowe życie i stanął przed nieznaną, choć przeczuwaną przyszłością. Kim jesteśmy bez swojego domu, znajomych, rodziny, przedmiotów, ...
Jak co rano, Zofia obudziła się za pięć minut siódma, tuż przed dzwonkiem budzika. Słońce wpadało przez okno złocistymi promieniami i rozświetlało sypialnię. Aż chce się żyć - pomyślała i raźnym ruchem odrzuciła połę kołdry. Po szybkiej toalecie, której najdłuższą część stanowiło układanie jasnych pasm w misternego boba tuż za ucho, ubrała się w ulubiony ...
Czytam by poznawać inne światy, rozszerzać swoje horyzonty, zanurzyć się w bogactwie języka, badać czy istnieją jeszcze wartości realne, istotne, nieprzemijające, czy piękno i dobro są w naszym życiu już tylko ulotną impresją. Poezję czytam, by karmić najczulszą przestrzeń w sobie. I piszę, by pokazać swój świat wewnętrzny, a raczej styki tego świata ze światem zewnętrznym. ...
Jej biodra wprawiały sukienkę w powolny, zmysłowy rytm. Lejący się materiał w kolorze czerwonego wina, opływał kształtne uda, rąbek ocierał muśnięte słońcem łydki. Szła w moją stronę, powtarzając ten magnetyczny ruch, nieświadoma wrażenia, jakie wywierało na mnie jej piękno. Oparłem głowę o zagłówek, położyłem ręce szeroko na skórzanej kierownicy. Zmrużyłem oczy, zapatrzony w jeden punkt. ...
Srebrny księżyc w codziennej podróży dookoła ziemi zawisł na chwilę nad Oslo. Patrzył na wchodzącą do hotelowego pubu kobietę. Czarna zwiewna suknia ciągnęła się po drewnianej podłodze sutymi fałdami. Na szczycie głowy lśniły misternie upięte blond włosy. Usiadła przy barze łowiąc spojrzenia samotnych mężczyzn. Niespiesznie zajął miejsce w odległości kilku stołków barowych i zamówił brandy. ...
Jeszcze kilka kroków szarym asfaltem, za nim parę kolejnych poboczem drogi, wysypanym grafitowym, kanciastym gruzem i jestem na leśnej ścieżce. Mijam granicę, w której zieleń wyłania się naraz jak zawieszona w powietrzu mięsista zasłona. Drzewa, krzewy, kwiaty, trawy wyrastają pod stopami, wiszą kiśćmi nad głową udając niebo, wchłaniają mnie w siebie. Zwalniam tempo, pragnę poczuć każdy ...
Czas jest dziś dobrem deficytowym. Kogo nie zapytasz - nie ma czasu, brakuje mu czasu, chciałby znaleźć czas, żyje w niedoczasie. Doba trwała dokładnie tyle samo dla starożytnych, nowożytnych, co dla nas. Co się zmieniło? Odczuwanie, sposób przeżywania czasu przez człowieka. Technika pchnęła świat niewyobrażalnie do przodu, dając nam szeroki wachlarz możliwości rozwoju. Codziennie odbieramy tyle ...
Tu znajdziesz moje obserwacje, myśli, chwile uchwycone słowem. Reszta pozostaje w przestrzeni między słowami.
Czytaj więcej
ZMIERZCH Płatki napęczniałe od czarnych nerwów myśli obwisły na zdrewniałej łodyżce życia zmierzch sennie ...
Olga Barnik: Witaj, Aniu na blogu Kobietą być i w ...
Drogi Czytelniku, Oddaję w Twoje ręce gorącą miniaturę, która powstała w finale konkursu Dwie dusze, dwa ...
... liryka jest dla mnie formą autoterapii. Pozwala zaglądać w głąb siebie, pomaga przepracowywać problemy, ...
Nagle serce zwalnia, mdleje, zamiera, by poderwać się ostatnim łopotem. Gdyby nie żebra, to by ...