Łaska | Wiersz

Łaska

 

miała niewiele czasu

wieczność godzin

pustych niepoliczonych rozmów

pełnych niewypowiedzianych słów 

wsiąkłych w światłowody

nie miały szansy zbliżyć się

dotknąć ciała

czułością linii papiarnych 

odciśniętych po drugiej stronie

silikonowych rękawiczek

zostały cztery ściany i sufit 

w kamienicy na Smolnej

przedsionek piekła starości

to jednak łaska umrzeć we własnej pościeli

 

Rubbestadneset, 11. marca 2021

 

*

 

Inne wiersze:

Tango, Wrażliwość mężczyzny, Ubiorę się, Na co ciKobieta, A o czym myślałeś, Dla Marysi, Piec, Kamień, Kamień II, Sukienka, Alkowa, Trzmiel, Ty, #1082, Czarne dziury, W ogrodzie, Przyjdź, Punkt, Punkt styczny, Jutrznia, (Po)wietrze, Schody, Schody II, Cywilizacja, Na rogu, Jesienią, Dwa ptaki, Jak… , Literatura…, Poniedziałek(U)kamienowanie, Skamieniałość, Babci Irenie, Zmrożona, Paw, Wieczorny erotyk, Matka, Ty tam, ja tu, Jawnogrzesznica, Sad wiśni, Boczna uliczka, Ruina, Na wiedźmę, Twoje imię, Koścista, Wyrocznia, #2021, Cud poranka, Czy jest coś więcej, Czarna, Rozumiem – można kochać, W naszym raju, Pod krzyżem, Syndrom białej kartki, Klatka, Tatuaż, Pani Kicia, Talitha kum, Mural girl, Chodzenie po wodzie, Odwaga, Czerwony wiersz.

 

Seria Pani Specto:

Pani Specto na Północy, Pani Specto jedzie dalej na Północ, Niedźwiedzie polarne, Lekcja etyki, Wertykalnie.

 

 

 

Wszystkie prawa zastrzeżone

3 Odpowiedzi
  • Anna Stranc
    marzec 11, 2021

    Tylko czy łaską jest powolne umieranie pełne cierpienia? Czy nie lepiej byłoby od razu
    paść i umrzeć. Choć z drugiej strony to powolne umieranie pewnie pozwala się oswoić
    ze śmiercią. Trudny temat, ale ile niesie z sobą myśli.

  • Monika Pertek-Koprowska
    marzec 14, 2021

    Śmierć we własnym domu jest błogosławieństwem, choć nie chciałabym wiedzieć, że umieram…

  • Olga
    marzec 14, 2021

    Cieszę się, że masz otwartą przestrzeń na te pytania. Ściskam, Olga

Zostaw komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Wymagane pola są oznaczone *